Νίκος Παύλου
Θεολόγος-Καθηγητής Δ.Ε.
Οι Τελώνες των Ευαγγελίων
Συμβολή στην ιστορία των χρόνων της Καινής Διαθήκης
Εικόνα: Συλλογή φόρων από τελώνες. (Ανάγλυφο του 2ου αι. μ. Χ.)
|
Στην εποχή του Ιησού, τον 10
αι. μ.Χ., έργο των Τελωνών ήταν κυρίως η είσπραξη των τελών, δηλ. των
έμμεσων φόρων. Όπως είναι γνωστό πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους ήταν
άδικοι και άπληστοι, ενώ αυτά που συνέλεγαν έπρεπε να ικανοποιούν την
κρατική εξουσία που τους είχε παραχωρήσει αυτό το έργο, αλλά και τους
ίδιους. Εξ αιτίας αυτών, σύμφωνα με πολλούς ερευνητές,(1),
θεωρούνταν από την κοινωνία της Παλαιστίνης μισητοί και ξένα σώματα,
που δεν ανήκαν στους “υιούς του Αβραάμ” κάτι που κυρίως ισχυρίζονταν οι
ιουδαϊκές θρησκευτικές παρατάξεις, (2), ενώ εξισώνονταν με τους αμαρτωλούς , τους εθνικούς και τις πόρνες.
Ο Π. Ν. Τρεμπέλας,(3),
συνδέει την δυσμενή αντιμετώπιση των τελωνών από τους ευσεβείς
Ιουδαίους, με την αργία του Σαββάτου και την επαφή τους με Έλληνες (δηλ.
ειδωλολάτρες) εμπόρους την ιερή ημέρα. Όπως γράφει “αι απαιτήσεις του
επαγγέλματός των (των τελωνών) καθίστων πρακτικώς αδύνατον την τήρησιν
του Σαββάτου (Έλληνες έμποροι διέσχιζον τα σύνορα κατά το Σάββατον και
συνεπώς οι τελώναι ώφειλον να ευρίσκονται εκεί κατά την ημέραν ταύτην).
Ούτω δε ήσαν εν διαρκεί επαφή μετά του εθνικού κόσμου. Ουδείς ευσεβής
Ιουδαίος θα εξέλεγε τοιούτον επάγγελμα”.
Παραπλήσια, χωρίς
να είναι ακριβώς ίδια, φαίνεται να είναι η θέση του G. B. Caird, ο
οποίος συναρτά το κοινωνικό στίγμα των τελωνών με την συνεργασία που
είχαν –εξ αιτίας του επαγγέλματός τους- με εθνικούς ανώτερους υπάλληλους
και εμπόρους. Παράλληλα και αυτός υπογραμμίζει πως οι άδικοι μέθοδοι
που χρησιμοποιούσαν εξασκώντας το επάγγελμά τους (εκβιασμοί ) τους
οδηγούσαν στην κοινωνική περιθωριοποίηση.(4)
|
